பெத்தி - திரை விமர்சனம்
ஒரு மலையடிவாரத்தில் எந்த அடையாளமும் இல்லாமல் வாழும் ஒரு சாதாரண மனிதன், எப்படி ஒட்டுமொத்த தேசத்தின் அடையாளமாக மாறுகிறான் என்ற அழுத்தமான கதைக்களமே இந்தத் திரைப்படம்.
கதைக்களம்:
1990-களில் கிரிக்கெட் போட்டிகளில் ஆட்டக்கூலி வாங்கிக்கொண்டு யாருக்காக வேண்டுமானாலும் விளையாடும் ஒரு சாதாரண வீரர் ராம்சரண். ரயில் வசதி உள்ளிட்ட எந்தவொரு அடிப்படைப் போக்குவரத்து வசதியும் இல்லாத ஒரு கிராமத்தில், அவரும் அவரது மக்களும் தொடர்ந்து வஞ்சிக்கப்படுவதை ஒரு கட்டத்தில் உணர்கிறார்.
தனக்கும் தன் மக்களுக்கும் ஒரு 'அடையாளம்' தேவை என முடிவெடுத்து, சிவராஜ்குமாரிடம் குஸ்தி (மல்யுத்தம்) கற்றுக்கொள்ளப் போகிறார். அதில் சாதனையின் உச்சத்துக்கே செல்லும் போது அவருக்கு ஒரு பெரும் அசம்பாவிதம் நேர்கிறது. அதிலிருந்து மீண்டு அவர் எப்படி இலக்கை அடைந்தார் என்பதே இந்த மோட்டிவேஷனல் திரைக்கதை!
படத்தின் பிளஸ் (Positives):
ராம்சரண் - அசுர உழைப்பு:
இந்த கதாபாத்திரத்திற்காகத் தன் உடலை அசுரத்தனமாக வருத்தியுள்ளார் ராம்சரண். ஒரு பெருவீரனுக்கான மிடுப்போடு திரையில் தோன்றி, அதிரடிச் சண்டைக்காட்சிகளில் நம்பும் விதமாகச் சுற்றிச்சுழன்று மிரட்டியிருக்கிறார்.
நடிகர்களின் பங்களிப்பு: சிவராஜ்குமார் ஒரு சிறந்த கோச்-ஆகக் கவனம் ஈர்க்கிறார். ஜெகபதிபாபு தனக்கே உரிய பாணியில் ஒரு உயிரோட்டமுள்ள கேரக்டரில் நடித்து ஸ்கோர் செய்துள்ளார்.
தொழில்நுட்பக் குழு:
ஏ.ஆர். ரஹ்மான்: சில இடங்களில் இசை அதிகமாக இருந்தாலும், பல இடங்களில் மிகச்சரியான பின்னணி இசையால் காட்சிகளைத் தூக்கி நிறுத்துகிறார்.
ரத்னவேலு: இவரின் ஒளிப்பதிவு படத்தின் மிக முக்கியமான பலம். குறிப்பாகச் சண்டைக்காட்சிகளில் இவரது கேமரா அனல் பறத்தியுள்ளது.
இயக்குனரின் துணிச்சல்:
திறமையாளனை சாதி பார்த்து ஒதுக்கும் சமூகத்தின் அவலத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியதற்காக இயக்குனர் புச்சி பாபு சனாவை தாராளமாகக் கட்டியணைத்துப் பாராட்டலாம். ராம்சரண் ரசிகர்களுக்குப் பல மாஸ் காட்சிகளை மெனக்கெட்டு விருந்தாக்கியுள்ளார்.
படத்தின் மைனஸ் (Negatives):
திரைக்கதை தொய்வு: இயக்குனர் ஒரு நல்ல மோட்டிவேஷனல் கதையை கையில் எடுத்திருந்தாலும், அது ஒரு ஆகச்சிறந்த திரைக்கதையாக உருமாறவில்லை.
சோதிக்கும் நீளம்: மூன்று மணி நேரத்திற்கும் மேலாகப் படம் நீள்வது ரசிகர்களின் பொறுமையைச் சோதிக்கிறது.
நாயகி கதாபாத்திரம்: ஜான்வி கபூருக்குக் கிளாமர் காட்டும் வேலை மட்டும்தான். ஒரே ஒரு காட்சியில் மட்டுமே எமோஷனலாக அவருக்கு நடிக்க வாய்ப்புக் கிடைத்துள்ளது.
இறுதித் தீர்ப்பு (Verdict):
"ராம்சரணின் அசுர உழைப்பும், ரத்னவேலுவின் அனல் பறக்கும் ஒளிப்பதிவும் படத்தை நிமிர்த்துகின்றன. மூன்று மணி நேர நீளத்தைக் கொஞ்சம் குறைத்திருந்தால் இந்த 'பெத்தி' இன்னும் கம்பீரமாக இருந்திருப்பாள்!"
மதிப்பீடு: 3 / 5 ⭐️
Comments
Post a Comment