லெனின் பாண்டியன் - திரைப்பட விமர்சனம்

அரசியல் செல்வாக்குள்ள வில்லன்களை, எளிய மனிதர்கள் எதிர்கொள்ளும் கதை.

தர்ஷன் கணேசன் ஒரு கான்ஸ்டபிள். காவல் நிலையத்திலேயே பெரிய மரியாதை இல்லாமல் இருக்கும் அவர், சிவகங்கை மாவட்டத்தில் நடைபெறும் பெருமளவிலான மணற்கொள்ளையால் பாதிக்கப்படும் எளிய மனிதரான கங்கை அமரனுக்கு துணையாக நிற்கிறார். அந்தப் பிரச்சினையை கங்கை அமரன் நீதிமன்றம் வரை கொண்டு செல்ல, அவருடன் தர்ஷனும் கை கோர்க்கிறார். இறுதியில் ஜெயித்தது அரசியலா? அறமா? என்பதுதான் படத்தின் மையக்கரு.

நடிகராக தர்ஷன் கணேசன் இன்னும் சிறப்பான பெர்பார்மன்ஸை கொடுத்திருக்கலாம். இருப்பினும் சில காட்சிகளில் தனது நடிப்பால் ஸ்கோர் செய்கிறார். ஸ்ரீரிட்டா ராவ் இயல்பான நடிப்பால் கவர்கிறார். கங்கை அமரன் சில இடங்களில் நேச்சுரலை தவறவிட்டாலும், பல காட்சிகளில் சிறப்பாக தேறுகிறார். ரோஜா தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கதாபாத்திரத்தை குறைவில்லாமல் செய்துள்ளார். சில காட்சிகளே வந்தாலும் ஜார்ஜ் மரியன் பின்னியெடுக்கிறார். ஆடுகளம் நரேன், யுகேந்திரன், போஸ் வெங்கட் உள்ளிட்டவர்களும் தங்களது பங்களிப்பை சிறப்பாகச் செய்துள்ளனர்.

இளையராஜாவின் இசை படத்திற்கு உயிரோட்டம் கொடுக்கிறது. A.M. எட்வின் சகேவின் ஒளிப்பதிவும் கதையின் களத்தை அழுத்தமாகப் பதிவு செய்கிறது.

படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் அழுத்தமான கதை. இயக்குநர் DD பாலசந்திரன் வசனங்களை ஆழமாக எழுதியுள்ளார். ஆனால் திரைக்கதையில் அந்த அளவுக்கு வலிமை இல்லை. காட்சிகளின் கோர்வையிலும், கதாபாத்திரங்களின் செயல்பாடுகளிலும் சில இடங்களில் இயல்புத்தன்மை மிஸ் ஆகிறது.

அதேநேரம், படத்தில் ஆங்காங்கே வரும் சில ஆகச்சிறந்த தருணங்கள் நம்மை சோர்வடையாமல் பார்த்துக்கொள்கின்றன. குறிப்பாக நீதிமன்றத்தில் இடம்பெறும் சில காட்சிகள் படத்தின் அழுத்தமான பகுதிகளாக அமைந்துள்ளன.

மொத்தத்தில், வலுவான கதையும் சில சிறப்பான தருணங்களும் கொண்ட இந்தப் பாண்டியன், திரைக்கதையில் இன்னும் கொஞ்சம் கவனம் செலுத்தியிருந்தால் தாக்கம் அதிகமாக இருந்திருக்கும்.